ABVV Senioren over de vluchtelingencrisis

ABVV Senioren heeft het mooi gehad met de wijze waarop sommige Europese lidstaten de vluchtelingencrisis aanpakken. Solidariteit is een onbegrensd begrip. Solidariteit stopt niet in de achtertuin. We dragen dit uit en zijn daar fier op.


Solidariteit is een onbegrensd begrip. Solidariteit stopt niet in de achtertuin. We dragen dit uit en zijn daar fier op. Dat vandaag gezinnen en gelukszoekers, op de vlucht voor een vreselijke oorlog, als opgejaagd wild over de landsgrenzen heen moeten trekken en gewelddadig worden tegengehouden stuit ons als burger en senior tegen borst.

Sommige van onze ouders en grootouders hebben hun hele hebben en houden tijdens de Tweede Wereldoorlog moeten achterlaten. Het lijkt wel alsof men dit collectief vergeten is.

“Haar naam is Reem. Ze is 20 jaar. Zij is gevlucht voor het geweld in Syrië, net als zoveel andere vrouwen en mannen. Zij riskeerde een lange, gevaarlijke tocht in de hoop op betere toekomst in Europa. Al haar spaargeld gaf ze aan een mensensmokkelaar, ze heeft nog een kleine 300 euro over voor haar ‘nieuw’ leven.  Ze maakte  de oversteek van Turkije naar Griekenland. Via de Balkan eindigden ze uiteindelijk in West-Europa. De route was, koud, kil en nat.  Ze voelde zich vaak bedreigd en onveilig tijdens haar reis. De grenscontroles zijn streng. De politie doorzoekt hardhandig haar bagage naar geld.”

Fort Europa lijkt er nu ook niet voor terug te deinzen om vluchtelingen nu ook financieel onder druk te zetten. In Denemarken, ooit een rolmodel inzake sociaal beleid, moet elke vluchteling alles boven 1340 euro afstaan. Aan de grens worden ze door politie tegengehouden en onderzocht. Hun bezittingen zijn ze kwijt, tenzij ze beslissen terug huiswaarts te keren. Onze ABVV-harten sidderen bij deze gedachte. 

Deze maatregel komt niet geheel onverwacht gezien het rechtse beleid dat al enkele maanden in Denemarken wordt gevoerd door de Volkspartij. Maar ook de sociaal democraten stappen in dit bootje met oog op electoraal gewin. Het roept nare herinneringen op. 

In het VN-Vluchtelingenverdrag hebben 144 landen afgesproken dat iedereen recht heeft om asiel aan te vragen, en dat wie op de vlucht is voor oorlog of vervolging, beschermd moet worden. Europa laat een totaal gebrek aan  menselijkheid en politieke wil zien in haar omgang met deze vluchtelingen- en migrantencrisis. En lijkt er alles aan te doen om deze belofte niet te moeten nakomen.

Of in de woorden van Bleri Lleshi: ‘Als we de problemen waarmee we worstelen tot hun juiste proporties brengen en er een flinke scheut liefde in injecteren, dan krijgen we zicht op een heel ander soort samenleving.’