Diversiteit in de praktijk: Brico

“Zichtbare mentaliteitsverandering”

We spreken met twee trotse, sterke delegees: Lydia Van Broeckhoven en Hubert Salden, beiden syndicaal actief bij Brico sedert begin jaren ’80.


Brico is een doe-het-zelfketen waarvan de eerste winkel opende in Schoten in 1973. Spoedig daarna werd het onderdeel van de groep GB-Inno-BM. Deze groep viel later weer uiteen (zo nam Carrefour de GB’s over) en momenteel zitten Brico en Brico Plan-it in de Nederlandse holding Maxeda. In de meer dan 100 Belgische winkels werken ruim 2200 bedienden.

De start

Lydia: Ik werk in Brico Schoten sinds 1979, en werd vrij snel opgemerkt door de BBTK-secretaris. Een beetje tegen de zin van mijn schoonfamilie werd ik syndicaal actief. Ik ging naar avondvergaderingen en vormingen en dat had resultaat. Bij elke sociale verkiezing hebben al mijn collega’s op mij gestemd. In 2012 ben ik voor de vijfde keer kandidaat.

Hubert: Ik ben vrijgestelde sinds 1983. Tijdens de jaren van de GIB-groep (de samenvoeging van bestaande groepen rond GB, Inno en BM) ging het syndicaal vrij goed. Onze goede syndicale werking is daarvan een voortzetting. Vijfennegentig procent van het personeel is lid van de vakbond, inclusief de managers. BBTK heeft tweederde van alle syndicale mandaten, we hebben 300 beschermde werknemers.

Diversiteit in zo’n grote keten, hoe gaat dat?

Lydia: Begin 2009 vroeg de HR-manager ons na een ondernemingsraad of we met een paar delegees interesse hadden in een werkgroep diversiteit. De bedoeling daarvan was ons niet meteen duidelijk. Gelukkig kregen we hulp van de ABVV diversiteitswerking. Die legde ons uit dat Brico subsidie kon krijgen voor een meer divers personeelsbeleid en dat die werkgroep wettelijk verplicht is.

Hubert: Brico heeft een diversiteitsplan ingediend voor 15 Vlaamse en Brusselse winkels. Dat is een goede zaak, vooral omdat de vakbond haar invloed heeft gebruikt. Zonder ons zou dat een formele mededeling zijn aan de ondernemingsraad. In de werkgroep hebben we de werkgever aangespoord om de vele acties in het plan ook werkelijk uit te voeren.

Concrete resultaten

Lydia: Tijdens de voorbije twee jaar zag ik stilaan concrete veranderingen en – misschien belangrijker - een mentaliteitsverandering. De aanwervingsprocedure is objectiever, alle winkels hebben nu de contactgegevens van lokale scholen en opleidingscentra en in de Brusselse winkels waren er taalopleidingen - die trouwens blijven bestaan.

Hubert: Aan andere punten werken we verder: de nieuwe non-discriminatieclausule staat nog niet in het arbeidsreglement, de fietsvergoedingen blijven te laag, er zijn nog niet genoeg vrouwen in hogere functies.

Lydia: Onlangs zag ik in onze winkel een nieuwe stagiair. Ik heb mezelf voorgesteld en hem geïntroduceerd bij de collega’s. Izeri volgt een beroepsopleiding. Hij doet zijn best, zijn Nederlands is goed, maar contact met klanten is soms moeilijk. Acht jaar geleden is hij Afghanistan ontvlucht: via Rusland en Italië is hij hier terecht gekomen. Zijn vrouw en kind zijn inmiddels ook hier.

Effe checken

Verschillende Brico-delegees hebben onze digitale checklist over diversiteit ingevuld. Uit hun antwoorden blijkt dat ze het meest tevreden zijn over het aanwervingsbeleid en de syndicale werking. Ze zijn het minst tevreden over het opleidingsbeleid en het behoud van jobs en werknemers.

Lydia en Hubert: Dat verwondert niet: vooral bij de jongeren is er sprake van een draaideur-effect. We voelen de concurrentie van onder andere de haven in Antwerpen en de luchthaven in Zaventem. Daar betaalt men soms hogere lonen. Maar driekwart van het personeel hier heeft meer dan 25 jaren dienst – dus leveren wij syndicaal goed werk.