Eisenbundel van het Vlaams ABVV voor een Vlaams Werkgelegenheidsakkoord 2005-2006

• Wat verwachten wij?
• Onze voorstellen
• Méér investeren in opleiding
• Meer gelijke kansen en diversiteit
• Arbeid en privéleven beter combineren
• Economische democratie respecteren en versterken

De invloed van zo een regionaal werkgelegenheidsakkoord is ongetwijfeld een stuk beperkter dan dat van een IPA. Toch kan een goed regionaal akkoord voordelen opleveren voor de werknemers, de kwaliteit van werken en leven bevorderen, en zorgen voor meer jobs.

Nog een verschil met het IPA is dat een Vlaams werkgelegenheidsakkoord afgesloten wordt tussen vakbonden, werkgevers én Vlaamse regering. Kortom, een drieledig akkoord, terwijl een IPA tussen vakbonden en werkgevers geregeld wordt.

Wat verwachten wij?

Van de Vlaamse regering verwachten we dat ze net als in het verleden middelen voorziet om een nieuw akkoord te financieren.
Van de werkgevers verwachten we dat ze een aantal engagementen nemen. Zelf willen we deze regionale afspraken, zo veel als mogelijk, aankaarten in het toekomstig overleg in de sectoren en bedrijven.

Onze voorstellen

· méér investeren in opleiding
· meer gelijke kansen en diversiteit
· arbeid en privéleven beter combineren
· economische democratie respecteren en versterken

Méér investeren in opleiding

Extra inspanningen voor opleiding kunnen door het verder uitvoeren van reeds eerder (tijdens de federale werkgelegenheidsconferentie) gemaakte afspraken om:

• meer werknemers een opleiding te geven;
• de opleidingsinspanning beter te spreiden over alle werknemers;
• bijzondere inspanningen te leveren voor moeilijk in te vullen functies en beroepen (‘knelpuntberoepen’);
• meer planmatig te werken door opleidingsplannen;
• meer rekening te houden met de knowhow van werknemers (‘erkenning van verworven competenties’) en door
• de samenwerking met het onderwijs te verbeteren.

Concreet vragen we :

• dat de Vlaamse overheid dit ondersteunt door opleidingssteun aan ondernemingen, zoals opleidingscheques voor bedrijven, steeds afhankelijk te maken van een overlegd opleidingsplan en door verhoogde opleidingscheques voor de opleiding van kansengroepen en oudere werknemers
• het onverkort voortzetten van het stimuleren van het opleidingsinitiatief van werknemers: door een verhoging van de aanmoedigingspremie opleidingskrediet en door de opleidingscheques voor werknemers, die recent werden verhoogd ten gunste van lager geschoolden;
• van de werkgevers (privé, maar ook overheid en social profit): meer stageplaatsen voor leerlingen en vooral een ‘stageplaats’ voor alle deeltijds lerenden.

Meer gelijke kansen en diversiteit

Deze eis kan vervuld worden door de verdere uitvoering van de afspraken om tegen 2010 een ‘evenredige  participatie’ van allochtonen en arbeidsgehandicapten te garanderen (tewerkstelling van deze groepen moet in verhouding staan tot hun aandeel in de beroepsbevolking). Maar ook door aan oudere werknemers meer kansen te bieden en oog te hebben voor gelijke kansen van mannen en vrouwen.

Concreet vragen we:

• aan de werkgevers een gevoelige uitbreiding van diversiteitsplannen, als stap naar een veralgemening van dergelijke plannen over alle ondernemingen. Op sectorniveau moet dit een vast actiepunt zijn (onder meer in het kader van de sectorconvenanten). De overheid moet de diversiteitsconsulenten van de vakbonden blijvend ondersteunen;
• in die sectorconvenants en diversiteitsplannen moeten voortaan ook maatregelen staan die oudere werknemers meer kansen geven op opleiding en (aangepast) werk: opleiding, peterschapformules waarbij nieuwe werknemers begeleid worden door oudere werknemers;
• het  regeringsvoorstel dat oudere werknemers die ontslagen worden in het kader van bedrijfsherstructureringen, bij herplaatsing een belasting-voordeel toekent, willen we positief onderzoeken op voorwaarde dat dit een duurzaam voordeel oplevert voor de betrokkenen en geen nieuwe discriminaties in het leven roept;
• ten slotte verwachten we dat de overheid de tewerkstellings-kansen van kansengroepen vergroot door extra investeringen in aangepaste begeleiding (onder meer via het instrument ‘jobcoach’) en aangepast werk (onder meer door sociale en beschutte werkplaatsen).

Arbeid en privéleven beter combineren

Om werk en privéleven beter te combineren kan ook de Vlaamse overheid ondersteunende maatregelen nemen inzake mobiliteit, kinderopvang, aanvullende premies tijdskrediet …

Concreet willen we dat:

• de Vlaamse aanmoedigingspremies voor álle betrokken werknemers van toepassing worden en dus niet langer afhankelijk zijn van een voorafgaand sector- of bedrijfsakkoord; het opleidingskrediet en de aanmoedigingspremies in bedrijven in moeilijkheden of in herstructurering verdienen een extra impuls;
• sectoren en bedrijven moeten meer aandacht besteden aan het woon-werkverkeer onder meer door bedrijfsvervoerplannen; de Vlaamse overheid kan dit verder ondersteunen door de bestaande instrumenten zoals bedrijfsvervoercheques en goedkope abonnementen van De Lijn en extra middelen voor de ontsluiting van industrieterreinen via De Lijn;
• de uitbreiding van flexibele kinderopvang en minstens 5000 extra plaatsen in de buitenschoolse kinderopvang (via de zogenaamde Initiatieven voor Buitenschoolse Opvang).
  

Economische democratie respecteren en versterken

Ook de Vlaamse overheid moet de economische democratie respecteren en versterken:

• werknemers moeten (opnieuw) initiatiefrecht hebben om een bedrijf te laten doorlichten door het Vlaams Agentschap Ondernemen zodat het bedrijfsbeleid, indien nodig, tijdig wordt bijgestuurd (preventief bedrijfsbeleid) en rampen worden vermeden;
• ook de vakbonden moeten betrokken worden bij het innovatiebeleid; door bijvoorbeeld een sterkte-zwakte analyse op sectorniveau kunnen het bedrijfsleven en de overheid meer gerichte initiatieven nemen.

Bijlage: begrippenlijst en stand van zaken
de eisenbundel is als brochure in bijlage te downloaden

Contact

• Jean-Marie De Baene - Diensthoofd - 02 506 82 23